شیوه هدایت نقش آفرینی در کارگاه

نقش آفرینی یا ایفای نقش، یکی از ابزاری است که برای تقویت مهارت و افزایش بهره وری کارگاه استفاده می شود و در واقع به بازی در آوردن یک وضعیت یا شرایط خاص برای درک بهتر آن یا رفع مشکل آن است که برای برآورد تحولی که رخ داده یا در تدارک برای شرایطی که ممکن است پیش آید در کارگاه از آن استفاده می شود.
توضیح تمرین نوشته پیتر وودرو است.
هدف تمرین
این نوع تمرین با انگیزه بررسی مشکلات واقعی از منظر فلسفی و با در نظر گرفتن نوع واکنش عاطفی انجام می شود و برای آن است که تاکتیک ها و راهبردهای گوناگون برای حل مسائل در فرضیه های مختلف به معرض آزمایش گذاشته شود و در عین حال نگاه عمیقی به دیدگاه طرف مقابل بشود. در این حال، این نوع تمرین بر میزان اعتماد به نفس و توانایی اعضای کارگاه و تقویت مهارت های کار گروهی و میزان تعامل نیز می افزاید.
گام ها و مراحل تمرین
یک: شرایطی را انتخاب کنید، یا با راهنمایی گردانندگان کارگاه یا با نظر شرکت کنندگان. اگر از نظر شرکت کنندگان استفاده می کنید، مطلوب آن است که حدود پنج دقیقه با گروه های سه نفره صحبت کنید و در مورد مفروضات مختلف بحث کنید و در نظر بگیرید که در سناریوهای فرضی شما و آنها، چه مشکلاتی ممکن است پیش آید که به بررسی یا تعیین راه حل نیاز داشته باشد.
دو: از اعضای کارگاه بخواهید که با کمک و مشارکت فکری، صورت مسئله هایی را که به نظرشان می رسد، بنویسند تا فهرستی از آنها را داشته باشید. نمونه هایی چون دعوای میان دو نفر، بدمستی یک عابر، تذکر پلیس به اجتماع کوچکی که در حال تبادل نظر هستند، و فریاد زدن یکی از مخاطبان یک سخنرانی که در تلاش است تا نظم گردهم آیی و سخنرانی را بر هم بزند.
برای اعضای کارگاه موقعیت های پیش آمده و سناریوهای فرضی مشکل را بازکنید و سپس توضیح دهید که قصدتان حل مشکل از راه بازسازی سناریو با نقش آفرینی است تا شرایط به نظر واقعی تر برسد. این ترفند اما، درصورتی موثرتر است که گروه های چند نفره کوچک تشکیل شوند و با همکاری یکدیگر به بررسی راه حل بپردازند.
شرایط را توضیح دهید و ویژگی های فکری و فیزیکی حاکم بر محیط را روشن کنید و بازیگران هر سناریو را هم تعیین کنید.
نقش های هر فرد و هر گروه را تعیین کنید، برای انتخاب اسم به اعضا کمک کنید و پیشنهاد دهید، با دقت به توضیح شیوه نقش آفرینی بپردازید و انتظارات خود را از بازسازی صحنه یا فرضیه یا سناریویی خاص تصریح کنید و بگویید نقش ها به چه شکل باید آفریده شوند و بازی ها چگونه باید انجام شوند. به اعضای کارگاه زمان بدهید و کمک کنید که در فرصتی کوتاه، به اهداف و برنامه این تمرین فکر کنند و برای آن تدارک ببینند. آنها را آماده ایفای نقش کنید. بعد از اتمام تدارک و تمرین برای ایفای نقش، مروری بر نقش آفرینی بکنید و از اعضای کارگاه بخواهید که نظر و ارزیابی شان را از تمرین با اعضای دیگر درمیان بگذارند. با ادامه یافتن مذاکرات و تعامل و مرور بازی ها، یافته ها و آموخته ها را استخراج کنید و آنها را خلاصه کنید. تا جایی که می توانید، به طور مشخص و با جزئیات به آنها بپردازید. گاهی فکر خوبی است که سناریو یا فرضیه ای یکسان را برای نقش آفرینی به گروه دیگری بسپارید و مقایسه کنید و در این مورد با هر دو گروه صحبت کنید و راه ها و گزینه های گوناگون را به بحث بگذارید.

نوع ابزار:

تسهیل آموزش دهی بهتر

این برنامه آموزشی از وبسایت “تمرین برای تغییر” ترجمه شده است.
http://trainingforchange.org/tools

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *