قفل بسته تشکل روزنامه نگاران باز نشد

درهفته گذشته محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضاییه تاکید کرد فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران غیر قانونی است و قرار نیست این انجمن باز شود. او گفت درمورد انجمن صنفی روزنامه نگاران تصمیم همان تصمیم قبلی است و این انجمن حق فعالیت مجدد ندارد و اگر فعالیتی کند دادستان با آن ها برخورد می کند. این درحالی است که بدرالسادات مفیدی، عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران ۳۰ شهریورماه سالجاری اعلام کرد این انجمن هیچ مشکل قانونی برای از سرگرفتن فعالیت خود ندارد و هیچ حکم حقوقی نیز دریافت نکرده است. او خبر داد که این انجمن نامه ای به سه وزیر اطلاعات و ارشاد وکار برای باز کردن در انجمن نوشته ولی پاسخی نگرفته است. انجمن صنفی روزنامه نگاران بزرگ ترین تشکل صنفی روزنامه نگاران ایران است که در سال ۸۸ با شروع وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری آن سال و پس از دوازده سال فعالیت، با ابراز نگرانی وزارت اطلاعات از برگزاری گردهم آیی های روزنامه نگاران، پلمب شد و این قفل تاکنون بسته مانده است.

با انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری در خردادماه گذشته، این امید درمیان بسیاری از روزنامه نگاران به وجود آمد که می توان فضای بازتری را در امر مطبوعات انتظار داشت. اما تاکنون این اتفاق نیفتاده است. ایران یکی از بزرگ ترین زندان های روزنامه نگاران در دنیا اعلام شده است. در ایران برخی از روزنامه نگاران همچنان درزندان هستند. عده ای از آنان نیز ناچار از ترک وطن و مهاجرت شده اند. بسیاری از آنان با تعطیلی روزنامه ها و نشریات، بیکار و خانه نشین شده اند. سایر رسانه ها همچون وبسایت های خبری مستقل عیر دولتی نیز از حمله های حکومت در امان نیستند. رادیو تلویزیون که به موجب اصل ۱۷۵ قانون اساسی به تمامی در انحصار حکومت است و مردم مجاز به دایر کردن رادیو یا تلویزیون خصوصی نیستند. دریافت تلویزیون های ماهواره ای که از خارج ایران پخش می شوند، غیر قانونی هستند، اگرچه مردم به قانون منع ماهواره ها توجه نمی کنند. در واقع با نافرمانی مدنی، سال ها است که به رغم حمله پلیس و جمع آوری آنتن ها و جریمه، بیش از ۵۱ میلیون نفر از ایرانی ها به آنتن و سایر تجهیزات دریافت امواج تلویزیونی از ماهواره ها دسترسی دارند. در سوی مقابل اما حکومت با هزینه گزاف و نصب آنتن هایی پرقدرت، مبادرت به ارسال امواج نیرومند الکترومغناطیس می کند تا امواج ماهواره ای را مسدود و آن ها را از دسترس خارج کند. این در حالیست که ایران از امضاء کنندگان پیمان بین المللی فرکانس ها است. به موجب این پیمان کشورها حق ندارند خارج از فرکانس های تعیین شده برای هر کشور، به تولید امواج بپردازند، اما دولت  ایران به این کارغیرقانونی ادامه داده است. فیلترینگ اینترنت و دستگیری وبلاگ نویسان و تشکیل پلیس ویژه ای به نام فتا، روش دیگری است که حکومت ایران برای کنترل گردش آزاد اطلاعات درپیش گرفته است. دراین راه گاهی نیز بسیار خشن رفتار می کند تا جایی که ستار بهشتی، کارگری وبلاگ نویس، دستگیر و زیر شکنجه کشته شد و همچنان پیگیری خانواده ستار برای محاکمه قاتلین این جوان زحمتکش، به جایی نرسیده است.

گردش آزاد اطلاعات جدی ترین دشمن حکومت های استبدادی است. آزادی بیان و روشن سازی افکار عمومی در قبال حوادث کشور، از مهم ترین ابزارهای رشد سیاسی و فرهنگی جامعه است. بقای حکومت های استبدادی بر جلوگیری از این رشد قرار دارد. به همین دلیل نیز هرچه حکومت بسته تر و استبدادی تر می شود، فشار بر مطبوعات و روزنامه نگاران و مسیرهای گردش آزاد اطلاعات شدت می گیرد.

درفضای جدید سیاسی ایران، حکومت می کوشد تا به نوعی مشکل اقتصادی خود را حل کند و از کابوس انزوای بین المللی و فشارهای جامعه جهانی رهایی یابد، اما درعین حال فضای جامعه را کماکان بسته نگه دارد و اجازه ندهد تا روی مردم به حکومت باز شود. در این مسیر حکومت می کوشد تا بافشار بیشتر بر مطبوعات و گردش آزاد اطلاعات، نشان دهد چیزی عوض نشده و به خصوص سعی در کنترل افکار عمومی دارد  و هر تحلیلی را که خود می خواهد به آنان دیکته م یکند. در همین هفته روزنامه بهار تنها به دلیل یک سرمقاله که خود نیز از آن عذرخواهی کرد، به حکم هیئت نظارت بر مطبوعات توقیف شد و پرونده آن به محاکم قضایی ارسال شد.

به جرات می توان گفت اگر مطبوعات آزاد آمریکا به کمک جنبش مدنی سیاهان نیامده و حرکت های آنان را منعکس نمی کردند، آن موج بزرگ مردمی و حمایتی برنمی خاست و جنبش به مراحل بسیج عمومی وراه پیمایی در واشنگتن و پیروزی نمی رسید. درهند هم نقش مطبوعات آزاد دنیا و اطلاع رسانی آن ها، مهم ترین تاثیر را در جهانی شدن نهضت ضد استعماری گاندی بازی کرد و درنهایت دولت استعماری انگلیس را وادار به عقب نشینی کرد. درجنبش سبز مردم ایران، علیرغم کنترل و سرکوب رسانه ها در داخل ایران، حرکت شهروند خبرنگاران و استفاده از دوربین تلفن های همراه وشبکه های اینترنتی برای ارسال اخبار و فیلم های مبارزات، توانست به سرعت این جنبش را به تمام دنیا برساند و و قایعی مثل کشته شدن ندا آقا سلطان با فیلم موثری که از مرگ او به دنیا و تمام شبکه های تلویزیونی رسید، افکار عمومی ملت ها را متاثرو بامردم ایران همراه کرد.

جنبش های مدنی بدون اطلاع رسانی و برخورداری از حداقل گردش آزاد اطلاعات، با دشواری بسیار روبرو می شوند. مبارزه برای آزادی بیان، آزادی روزنامه نگاران زندانی، آزادی اینترنت، رفع ارسال پارازیت روی ماهواره ها، آزادی رسانه ها و آزادی تشکل های مدنی روزنامه نگاران، یکی از مهم ترین بخش های مبارزات مدنی را تشکیل می دهد.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *