اعدام بس

درسال ۹۲ به خصوص از انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ماه تا کنون، ماشین اعدام در ایران با سرعتی باور نکردنی به کشتار مشغول شده است. به گزارش مرکز اسناد حقوق بشر ایران از ابتدای سال ۹۲ تا ۸ آبان، ۳۸۴ نفراعدام شده اند. از این تعداد  تنها ۲۱۲ نفر را اعلام کرده و مابقی با استفاده از منابع غیر رسمی به دست آمده است. بیشترین تعداد اعدام درماه تیر شامل ۱۳۹ اعدام است. درهمین مدت ۴۱ مورد نیز حکم اعدام صادرشده که ۳۳ مورد آن در دیوان عالی کشورتایید شده است. تعداد اعدام در دوره مشابه سال قبل ۲۵۱ مورد بوده است. این بدین معناست که دراین دوره هفت ماهه نسبت به سال ۹۱ ، ۱۴۶ مورد ( ۵۸ درصد) افزایش اجرای حکم اعدام صورت گرفته است. ایران در منطقه خاورمیانه به لحاظ تعداد اعدام رتبه اول و درجهان پس از چین رتبه دوم را دارد. اعدام در ایران نسبت به جمعیت کشور در رتبه اول جهانی قراردارد.

دوم آبان ماه جاری در استان سیستان و بلوچستان پس از آن که گروهی به نام جیش العدل در منطقه سراوان به کشتن ۱۴ نفر از پرسنل مرزبانی نیروی انتظامی مبادرت کرد، محمد مرزیه دادستان عمومی و انقلاب زاهدان اعلام کرد که به تلافی ۱۶ نفر را اعدام کرده است. قربانیانی که هشت نفر آنان از قاچاقچیان مواد مخدر وهشت نفر دیگر از اعضای گروه جندالله بودند. هیچ یک از اعدام شدگان ربطی به گروه جیش العدل نداشته و تنها برای ایجاد وحشت و انتقام گیری این اعدام ها صورت گرفته است. از سوی دیگر درهمین یک ماه گذشته، اعدام زندانیان سیاسی هم شدت گرفته است. درکردستان و آذربایجان غربی، حبیب الله گلپری پور، رضا اسماعیلی و شیرکو معارفی به جرم ارتباط با سازمان های سیاسی کرد اعدام شدند. شش نفر از زندانیان سیاسی اهل سنت در زندان قزل حصار کرج درآستانه اعدام قرار دارند و دراعتراض به وضعیت خود و درخواست محاکمه مجدد و علنی، دست به اعتصاب غذا زده اند. چهار زندانی سیاسی عرب هم درزندان کارون اهواز در انتظاراجرای حکم اعدام هستند و به مکان نامعلومی منتقل شده اند. در کردستان این اعدام ها منجر به دو تظاهرات خود جوش در شهرهای مریوان و سقز در روزهای ۱۴ و ۱۵ آبان و نیز کمپین های آنلاین و خیابانی به ابتکار ایرانیان داخل و خارج برپا شد. تظاهرات هابا دخالت نیروهای امنیتی با سرکوب و دستگیری توام شد. اما ابتکار جوانان شهر سقز با یرپایی نمایشگاهی در پارک این شهر یکی از منحصر به فرد ترین ابتکارها بود. در این نمایشگاه جوانان با آویختن آدمک های کاغذی رنگی به درختان پارک شهر ، کمپین بی خشونت خودجوشی علیه این اعدام ها برپا کردند. عکس های این نمایشگاه در سراسر شبکه های اجتماعی دست به دست گشت و این اعتراض و ایده را مخابره کرد.

سال ها است که سازمان های مدافع حقوق بشر همراه موسسه های مخالف حکم اعدام و ده ها چهره سرشناس درسراسر دنیا به اعدام های گسترده در ایران اعتراض کرده و می کنند. تاکنون صدها بیانیه در محکومیت این کشتار گسترده صادرشده و درصدها گزارش بین المللی و مراکز مهم و معتبر جهانی مسئله اعدام ها در ایران مورد بحث و انتقاد قرار گرفته است. احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در تمامی گزارش هایی که تاکنون منتشرکرده به مسئله اعدام ها در ایران اشاره داشته و از روند رو به رشد آن اظهار نگرانی کرده است. اخیرا نیز با تشدید مرگ آفرینی ماشین اعدام در ایران، واکنش های گسترده و جدیدی درسطح جهان شکل گرفته است. یکی از این موارد راه اندازی کمپینی با عنوان “هزار کامنت علیه اعدام” است که با استفاده از فضای فیس بوک و قدرت انعکاس این شبکه اجتماعی، به مبارزه ای مدنی و بدون خشونت علیه اعدام ها پرداخته است. این کمپین می کوشد تا با استفاده از صفحات فیس بوک مقامات جمهوری یادداشت هایی را زیر پست هایی که در صفحات این افراد نصب می شوند، منعکس کند. بنیانگزارن این کمپین می گویند با توجه به رصد شدن این صفحه توسط مقامات ایران و مقامات سایر کشورها، امیدوارند به این ترتیب صدای مخالفت با مجازات مرگ در ایران را به گوش مسئولان ایرانی و غیر ایرانی برسانند. به همین دلیل این کمپین از فعالین خود خواسته تا کامنت های خود را به دوزبان انگلیسی و فارسی بگذارند. این کار ساده و ابتکاری که در نوع خود نخستین مورد باید محسوب شود، یکی از راهکارهای خوب در جهت استفاده بهینه از قدرت شبکه های اجتماعی است.

اگرچه علت گستردگی حکم اعدام در ایران در نخستین نگاه به دلیل قوانین جمهوری اسلامی و عملکرد قوه قضاییه به نظر می رسد، اما اگر این سوال را طرح کنیم که چرا چنین قوانینی وجود دارد و چرا نظام جمهوری اسلامی گوش شنوایی برای تمام اعتراضات داخلی و جهانی ندارد، به مطلب عمیق تری رهنمون می شویم و آن بنیان تئوریک نظام های توتالیتر است. تاریخ سیاسی و نظرات متفکرینی چون میشل فوکو نشان می دهد که تمام این گونه نظام ها برای حفظ تسلط خود بر مردم می کوشند تا در درجه اول به مردم بقبولانند که مالک جسم و جان آن ها هستند تا بتوانند تسلط بر روح و روان مردم را کسب کنند. به همین دلیل هم تمامی این گونه نظام ها به نوعی با لباس و آرایش و ظاهر و نحوه زندگی عادی مردم درگیر می شوند و در اعمال مجازات های خشن و در ملا عام هم می کوشند. در صدر این گونه مجازات های خشن اعدام قرار می گیرد که معمولا این گونه نظام ها هرگاه احساس خطر بیشتری کنند، بر شدت آن می افزایند. به همین دلیل تا نظام جمهوری اسلامی با ساختاری توتالیتردر ایران حاکم است، باید بازهم منتظر اعدام های گسترده و بی وقفه بود. موضوعی که با نوسانات سیاسی و احساس خطر این رژیم، تشدید می شود. به همین دلیل تلاش بی وقفه آزادی خواهان و برگزاری کمپین های متعدد و ابتکاری در سطح ایران و جهان علیه مجازات اعدام، باید به صورت یکی از وجوه دائمی مبارزات بی خشونت قلمداد شود و چنین تلاش هایی با سایر وجوه مبارزات آزادی خواهانه در یک پیوند استراتژیک قرار بگیرد. موضوعی که تاثیر گذاری این قبیل کمپین ها را افزایش می دهد و می تواند در رسوخ این قبیل کمپین ها به اعماق جامعه و در میان گروه های مختلف اجتماعی مدد برساند.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *