توافق هسته ای فرصتی برای طرح آزادی زندانیان سیاسی

توافق هسته ای میان ایران و گروه شش بعلاوه یک در ژنو مهم ترین خبر این هفته بود. به موجب این قرارداد ایران پذیرفت توسعه برنامه هسته ای اش را متوقف کند. پروژه راکتور آب سنگین اراک را کاملا راکد کرده و زیر نظر آژانس بین المللی انرژی قرار دهد. تمام ذخایر اورانیوم غنی شده بیست درصدی خود را ظرف شش ماه تبدیل به میله سوخت کرده یا به غلظت های زیر پنج درصد تبدیل کند. هیچ سانتریفوژ جدیدی نصب نکند و تمام فعالیت های هسته ای اش را زیر نظر آژانس قرار دهد. درعوض کشورهای موسوم به ۵+۱ یعنی آلمان به اضافه پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد، آمریکا، انگلیس، روسیه، چین و فرانسه نیز پذیرفتند در این دوره شش ماهه تحریم جدیدی درارتباط با برنامه هسته ای ایران وضع نکنند و تحریم روی قطعات مربوط به ایمنی پرواز هواپیماها را بردارند. تحریم روی طلا و فلزات گرانبها را لغو کنند. تحریم روی صدور محصولات پتروشیمی تا سقف ۵/۱ بیلیون دلاررا بردارند و واردات قطعات خودروهم از شمول تحریم خارج شود.

این قرارداد که موافقین و مخالفین سیاسی زیادی در ایران و آمریکا و کشورهای منطقه داشت را می توان آغازی بر پایان یک دهه بحران سخت در سیاست خارجی ایران دانست. آغازی که ایران پذیرفت تمام راه هایی که احتمالا منجر به تولید سلاح هسته ای می شود را زیر نظر جامعه جهانی قرار دهد. این حرکت با شادی و استقبال مردم ایران مواجه شد. قیمت ارزهای خارجی در بازار آزاد پایین آمد. قیمت سهام کارخانه های خودروسازی که از شمول تحریم خارج شده اند، بالا رفت و شاخص کل بورس تهران از مرز ۸۰ هزار واحد گذشت. جمعیتی حدود ۲۰۰ نفر به فرودگاه برای استقبال از هیئت دیپلماتیک ایران رفتند و با شعارهای خود خواست های مردم را نمایندگی می کردند. از جمله شعارهای  جمعیت این بود: “بعد ازتوافق ژنو می ریم سراغ میرحسین” طرح این شعار به این معنی است که ملت ایران خواستار آزادی زندانیان سیاسی و رهبران دربند جنبش سبز است. این درخواست درهفته گذشته با سخنان توهین آمیز احمد جنتی دبیر شورای نگهبان و خطیب نماز جمعه تهران دوباره به صورتی همگانی در فضای سیاسی ومبارزاتی ایران مطرح شد. آقای جنتی در نمازجمعه بدون ذکر نام از آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد گفت که این ها توبه نمی کنند و اگر رافت اسلامی نبود باید اعدام می شدند و خیلی هم باید ممنون باشند که در حصر خانگی هستند.  صحبتی که با پاسخ  رهبران جنبش مواجه شد. دختران آقای موسوی و خانم رهنورد نیز از قول آًقای موسوی نقل کردند: “آن ها من را می شناسند و می دانند وقتی به این نتیجه برسم که سفید سفید است با هیچ فشاری نمی توانند وادارم کنند که بگویم سیاه است” و محمد تقی کروبی پسر ارشد آقای کروبی گفت که امثال آقای جنتی باید آرزوی عقب نشینی پدرم را به گور ببرند. پیش از آن نیز صدا وسیمای جمهوری اسلامی در آستانه هزارمین روز حصر رهبران جنبش سبز برنامه بسیار توهین آمیزی را پخش کرد که درآن سری دیگری از اتهامات جدید بر قامت مبارزان جنبش سبز می دوخت. برنامه ای که موجی از مخالفت را درمیان مردم برانگیخت و ده ها گروه و شخصیت سیاسی ازجمله تعدادی از نمایندگان مجلس زبان به انتقاد ازآن گشودند.

آقای روحانی رئیس جمهور در مبارزات انتخاباتی خود قول داده بود که پس از حل مسئله هسته ای به گشایش فضای سیاسی و آزادی زندانیان سیاسی از جمله رهبران جنبش سبز بپردازد. اکنون که با امضای موافقت نامه ژنو قدمی به جلو برداشته شده، فرصت مناسبی برای طرح خواسته آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر رهبران جنبش سبز و اصولا باز شدن فضای سیاسی درسطوح مختلف اجتماعی به خصوص دانشگاه ها به وجود آمده است. این خواسته می تواند به صورت کمپین های مختلف در فضای مجازی شروع شود. پخش اطلاعیه در قالب ها و فرصت های مختلف، همچون حرکت گروهی از جوانان در ایام محرم و عزاداری امسال، شعارنویسی بر در و دیوار و ده ها روش دیگر، می تواند درخدمت طرح موضوع آزادی زندانیان سیاسی باشد. هر تشکلی با هرانگیزه ای در هرجا می تواند مکان مناسبی برای طرح این خواسته باشد، به شرطی که طراحی مناسب و حتی المقدور امنی برای آن صورت گرفته باشد. خواسته آزادی زندانیان سیاسی و رهبران دربند جنبش باید پیش روی آقای روحانی و آقای خامنه ای قرار بگیرد. اولی به دلیل قول هایی که به مردم داده و دومی به عنوان کسی که عملا با کنترل قوه قضاییه و دستگاه امنیتی و سپاه، مسئولیت حبس و سرکوب مردم را برعهده دارد. این خواسته که مورد توافق تمام بخش های مختلف مردم است، باید بتواند با خواسته های اقتصادی پیوند بخورد تا از انگیزه بیشتری برای مشارکت عموم مردم برخوردار شود. این برعهده فعالین جنبش در داخل و خارج از کشور است که هم به مردم ایران و هم به مردم سایرنقاط دنیا نشان دهند که کمپین آزادی زندانیان سیاسی، مقدمه ای واجب برای استقرار دمکراسی در ایران است و تنها ازطریق استقرار دمکراسی می توان به حل مشکلات متعدد سیاسی و اقتصادی کشور نائل آمد.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *