آنچه از اعتراض های اوکراین باید آموخت

امروز دولت اوکراین پشت میز امضای عهدنامه مخالفان خود نشست. دولت متعهد به برگزاری انتخابات جدید و بازنگری در قانون اساسی در همین سال جاری شد.

یکی از اساسی ترین خواسته های مخالفان کاهش اختیارات بی حد و حصر عالی ترین مقام جکومتی این کشور است. مخالفان در این عهدنامه شرط کردند که در قانون اساسی جدید حوزه اختیارات ریاست جمهوری این کشور که به حکومت مطلق می ماند کم و محدود شود.

کارشناسان بی خشونت یکی از قوت های جنبش اعتراضی مردم اوکراین را داشتن رهبرهای متعدد و وابسته نبودن به یک یا دو چهره به عنوان رهبری جنبش تحلیل می کنند. مهمی که جنبش سبز ایران متوجه عواقب آن نبود و با وابسته شدن به دو رهبر جنبش – آقایان موسوی و کروبی – راه را به مخالف خود نشان داد تا با دستگیری و جداکردن این دو رهبر از مردم، جنبش را سریع تر تحت کنترل خود درآورد.

یکی از کم نظیرترین تاکتیک هایی که مردم اوکراین در این اعتراضات اجرا کردند خالی نکردن خیابان ها و میادین شهر از گروه های اعتراضی و نشان دادن اماکن اعتراض از طریق یک شبکه تلویزیونی اینتنتی خودراه انداخته بود. آنها در میادین چادر زده و حتی در شب خیابان ها را ترک نکردند. معترضان از طریق تلویزیون های اینترنتی شبکه ای تلویزیونی راه انداختند که بیست و چهار ساعته این میادین را نشان می داد و مردم را ترغیب به مقاومت و ماندن در اماکن عمومی می کرد.

درعین حال از روزی که تعداد زیادی از پلیس اعلام کردند که اسلحه به روی مردم خود نمی کشند و به جنبش معترضان پیوستند، حکومت بیشتر به تسلیم در برابر خواست مردم معترض نزدیک شد.

تعداد کشته شدگان در این اعتراض ها تنها در روز پنج شنبه گذشته هفتنادو پنج نفر اعلام شد. این در حالیست که معترضان باید مدام مردم و گروه های تندرو معترض را همچنین به بی خشونتی و استفاده از تاکتیک های خشونت پرهیز ترغیب می کردند.

مردم اوکراین از مرداد سال گذشته اعتراضات خود را به حکومت این کشور آغاز کردند و طی دو ماه گذشته بر دامنه کسب مطالبات خود افزودند.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *