زلزله در دانشگاه

حرکت دانشجویان درشانزده آذر امسال بسیاری را شگفت زده کرد. پس از چهار سال کنترل و سرکوب مداوم دانشگاه، دستگیری و به زندان افکندن و اخراج فعالین جنبش دانشجویی، تعطیلی تمام سازمان ها و نشریات مستقل، اخراج اساتید منتقد، نصب دوربین دردانشگاه ها و تشدید کنترل و پس از آن که کاملا یک نسل در دانشگاه عوض شد و با گذشت چهار سال، دانشجویان دوره جنبش سبز اکثرا فارغ التحصیل شده بودند، موجی زنده تر از پیش از دانشگاه و دانشجو به تصویر گذاشته شد.

درتالارفردوسی دانشگاه تهران، دانشجویان با دستبندها و نمادهای سبز به سالن آمدند و در طی مراسم با شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور»، «یا حسین میرحسین» و «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» به روشنی بر خواسته های خود پافشاری کردند. دردانشگاه صنعتی شریف، حسین شریعتمداری، نماینده ولایت فقیه و مدیرمسئول کیهان به خیال سخنرانی درجمع دانشجویان بسیجی و طرفداران حکومت حضوریافت، اما با سالنی از دانشجویان منتقد حکومت مواجه شد که با شعار«دروغگو برو گمشو» به استقبال او رفتند و نگذاشتند صحبت معمول خود را بکند و در زمانی کوتاه با سخنانی پرکینه و خط ونشان کشیدن، ناچار به اتمام سخنرانی و ترک دانشگاه شد. دردانشگاه صنعتی امیرکبیر با آن که مسئولین دانشگاه اجازه برگزاری مراسم را نداده بودند، دانشجویان در محوطه دانشگاه جمع شده و مراسم روز دانشجو را برگزار کردند. هجوم بسیج دانشگاه با همکاری  لباس شخصی ها مراسم را به هم زد. اما دانشجویان با شعار دادن، خود را به بیرون از دانشگاه کشاندند و در خیابان های اطراف به تظاهرات پرداختند. دردانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل نیز دانشجویان به نشانه فاتحه بر مرگ فضای سرکوب داشنگاه ها طی هشت سال گذشته به صورت طنز خرما پخش کردند و سپس به برگزاری مراسم شانزده آذر پرداختند.

در ۱۶ آذر ۱۳۹۲، مجید توکلی که شرف جنبش دانشجویی نام گرفته و از دانشگاه امیرکبیربرخاست، چهار سال پیش در مراسم شانزده آذر همین دانشگاه دستگیر شد و کماکان بدون مرخصی و تماس در زندان است. در سالگرد دستگیری او، گروهی از دانشجویان به دیدار خانواده اش رفتند و یادش را گرامی و راهش را پر رهرو دانستند. اما بزرگترین مراسم در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد. با حضور حسن روحانی، رئیس جمهوری دراین دانشگاه، تمام کلاس ها تعطیل شد و جمعیت انبوه دانشجویی روانه تالار ابوریحان، محل برگزاری سخنرانی شد. با آن که مقامات امنیتی بیشتر سالن را از بسیجی ها و کارمندان دانشگاه پرکرده بودند، اما تعدادی از دانشجویان خود را به سالن رساندند و در برگزاری مراسم، فشار جمعیت یکی ازدرهای سالن را شکست و گروه بزرگی از دانشجویان وارد سالن شدند. درحین سخنرانی آقای روحانی، شعارهای زندانی سیاسی آزاد باید گردد و خواسته رفع حصر رهبران جنبش سبز، موسوی و کروبی و رهنورد، موجب شد تا وی اعلام کند که دولت به انجام وعده هایش در دوره انتخابات کماکان متعهد است. در بیرون از سالن و درمحوطه دانشگاه، دانشجویان با نمادهای سبز دردست به سردادن شعارهای آزادی خواهانه مشغول شدند. گزارش های متعدد از تمامی دانشگاه های کشور کم وبیش همین فضا و همین شور و نشاط را نشان می دهد.

تعدادی از روزنامه های کشور نیز با درج اخبار روز دانشجو در دانشگاه ها، عملا پا را ازخط قرمزهای حکومت فراتر گذاشتند. روزنامه قانون در تیتر صفحه نخست خود مسئله طرح خواسته رفع حصر در روز دانشجو را درج کرد. اما از همه حساس تر نوشته روزنامه جوان متعلق به سپاه بود که درمقاله ای از حضور مخالفین و اصلاح طلبان در مراسم شانزده آذر امسال در دانشگاه ها انتقاد کرد و برای آقای روحانی هم خط ونشان کشید. این ارگان سپاه نوشت که باید منتظر بود تا روحانی هم به سرنوشت خاتمی دچار شود و این روز دیر نخواهد بود. تهدیدی که بوی ایجاد بحران برای روحانی را می دهد. خاتمی، رئیس جمهور اصلاح طلب یک بار در اواخر دوره اش اعلام کرد که هر نه روز یک بحران برای او درست شده است.

جنبش دانشجویی طی هفتاد سال گذشته همواره به عنوان موتور محرک تمامی جنبش های آزادی خواهانه کشور عمل کرده است. این گواه تاریخ است که هرگاه دانشگاه به حرکت درآمده، سایر بخش های جامعه را هم به تحرک واداشته است. از همسن روست که در حکومت های بسته، سرکوب و تمرکز بر کنترل همیشه بر دوش دانشگاه ها و دانشجویان سنگینی کرده است. در جنبش سبز نیز دانشگاه زیر شدیدترین فشارها قرار گرفت و سنگین ترین سرکوب ها را تحمل کرد. اما شانزده آذر امسال نشان داد که جنبش دانشجویی به عنوان بخش آگاه و پیشرو حرکت مردم، قدمی از مطالبات خود عقب نگذاشته است. دانشجویان در حالی که خواسته های صنفی و بخشی خود چون تعویض روسای دانشگاه ها و بازگشایی نشریات و تشکل های دانشجویی را مطرح می کنند، درهمان حال از طرح مطالبات عموم مردم نیز غافل نیستند و خواسته هایی مثل رفع حصر از رهبران جنبش و آزادی زندانیان سیاسی هم در دستور کار همیشگی آنان قرار دارد.

جنبش دانشجویی باید بتواند یک یا دو خواسته اقتصادی مثل ایجاد کار و جلوگیری از بیکاری کارگران یا مبارزه با فساد گسترده اقتصادی در حکومت را در جهت همبسته کدرن جنبش کارگری را نیز در برنامه ریزی راهبردی خویش قرار دهد. این کار پیوند جنبش دانشجویی با لایه های گوناگون اجتماع، به خصوص جنبش کارگری را تحکیم می کند و می تواند نقش محرک و راهبری کننده جنبش دانشجویی را تحکیم و تثبیت کند.

 

 

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *