آیا خشونت پرهیزی خلاق قادر است بر سرکوب پیروز شود

 اریکا چنووت*

ترجمه مرکز مطالعات بی خشونت 

هر رژیم سرکوب گری به بن پایه های مختلف حمایتی مانند نیروهای فکری اقتصادی، نیروهای امنیتی، رسانه های دولتی، نخبگان و بروکرات ها وابسته است. زمانی که کارزارهای مقاومت (کمپین ها) هزینه های زیادی برای این گروه ها داشته باشند، این گروهها به فکر منافع آتی خود می افتند.

اما براستی چگونه مخالفان یک حکومت این پایه ها را می توانند از منابع اصلی قدرت جدا کنند. مشارکت گسترده توده ها نخستین گام است. پیشنهاد مارک لیچباچ دانشمند علوم سیاسی این است که وقتی بیش از پنج درصد مردم درگیر نافرمانی مدنی هماهنگ و پایدار شوند، به سختی دولت ها خواه دمکرات یا دیکتاتور می توانند در قدرت باقی بمانند. از دیگر ویژگی های کارزارهای موفق این است که همچنان تنوع و تکثر مشارکت کنندگان را حفظ می کنند. کارزارهایی که صرفا از جوانان، روشنفکران شهری و یا گروه های اقلیت قومی خاصی تشکلیل شده اند اقبال کمتری برای پیروزی دارند. اما آن زمان که بخش های بزرگ و متنوع جامعه حمایت شان را از وضع موجود بردارند، تغییر اجتناب ناپذیر است.

از دیگر ویژگی های کارزارهای موفق انعطاف پذیری است. از این رو، چنین کارزارهایی بین روش های با مخاطرات زیاد مانند تظاهرات، قرارهای دست جمعی، تحصن، وروش های کم خطرتر مانند بایکوت، خانه نشینی ، تظاهرات آرام، و غیره در نوسان هستند.

در پایان باید گفت که کارزارهای موفق، کارزارهای بی خشونت هستند. نمونه های تاریخی بسیاری نشان می دهد که خرابکاری، ترور، قیام مسلحانه موجب کاهش مشارکت می شود. علاوه براین، خشونت به جای اینکه شکافی میان هواخواهان حکومت ایجاد کند موجب می شود که آنها به یکدیگر نزدیک تر و با هم متحدتر شوند. نخبگانی که شخصن از حرکت های خشن احساس تهدید کنند عمومن تصمیم به مبارزه با کارزارمی گیرند.

 با این حال، حتی زمانی که کارزارها از مشارکت وسیعی برخودار باشد و با مهارت به دنبال تاکتیک های خود و حفظ نظم و انضباط مسالمت آمیز باشد، حکومت  قادر به تفرقه افکنی میان آنها می شود.

در نهایت هریک که تفرقه بیافکند واز قواعد بازی به نحو موثر استفاده کند برنده خواهد بود.

* اریکا چنووت استادیار مدرسه مطالعات بین المللی جوزف کوربل در دانشگاه دنور و محقق موسسه تحقیقاتی صلح اسلو است. کتاب او که تالیف مشترکیبا نام “چرا مقاومت مدنی موثر است: منطق استراتژیک نزاع بدون خشونت” است به مقاومت های بی خشونت می پردازد. این متن ترجمه است از مقاله وی در نیویورک تایمز۲۰ آگست ۲۰۱۲

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *