رای دادن کافی نیست

کمپین ها برای تغییر و طرح مطالبات کاربردهای مختلفی دارند. انتخابات ها یکی از بهترین زمان های طرح مطالبات هستند. هیچ کشوری تا کنون اصلاحات یا انقلاب تنها با انتخاب بهترین رییس جمهور به خود ندیده است. انتخاب رییس جمهور توانا بر ایجاد تغییر گام نخست راه است. در انتخابات هایی که هیجان و امید مخالفان یک حکومت ناگهان بالا می گیرد اتخاذ و تداوم یک استراتژی چند جانبه که شامل موارد زیر است ضروری است:

الف) نظارت کردن بر رای خود با تداوم و ایستادگی بر برنامه ها و وعده ها

ب) صحبت آشکارا و بدون ترس در مورد چشم انداز کشور

پ) محکم نگهداشتن اتخاد بین تمامی گرو های کوچک و بزرگ منتقد حکومت

ج) ادامه نقد صحیح سیاست ها و نهادهای حکومتی

د) برنامه ریزی برای سازماندهی تفکرات گروهی و کار گروهی برای تحقق مطالبات مردمی

ل) مبارزه برای برقرای عدالت در دادگاه ها

ک) ایجاد اتحاد بین منتقدان در داخل و خارج از کشور

ص) توسعه اطلاع رسانی از اوضاع داخلی در سطح بین الملل و

ض) انتشار اخبار و اطلاعات موثق و جلوگیری از چرخه اخبار نادرست و تفرقه انگیز

ط) همراهی با رییس جمهور منتخب در گاه های سازنده و درعین حال نظارت بر او و دولت اش

ه) برپا نگهداشتن کمپین های مدنی و معتدل برای یادآوری مطالبات و خواسته ها با درنظر گرفتن اولویت بدون واردکردن فشار یا خواسته های شتابزده

طبق آخرین نظرسنجی که از سوی بی بی سی انجام شد حکومت ایران در پایین ترین رده کشورها به لحاظ محبوبیت قرار گرفت. اما حال این پرسش بوجود آمده است که آیا مردمی که اینگونه هوشمندانه سرنوشت انتخابات کشور خود را به دست می گیرند، خواهند توانست رفتارهای حکومت خود را با صبر و استراتژی مردمی اصلاح کرده و نگاه مردم دیگر کشورها را بر کشور خود تعدیل کنند؟

با مبارزات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و بین المللی برای تغییر موفقیت را می توان به دست آورد و توانایی کشور خود را نشان اگر سه مهم همواره مدنظر باقی بماند: وحدت. برنامه ریزی، نظم و انضباط در روش.

وحدت به معنای پنهان کردن تضاد یا اختلاف بین گروه ها و افراد فعال در بازسازی کشور نیست. همین اختلاف نظرها می تواند منبع نزدیکی و گفتمان گروه ها برای “دستیابی به هدف نهایی؛ در کنارهم ” شود.

برنامه ریزی کمک می کند تا معتضان به شرایط حاکم بیاموزند که تمامی خواسته ها و مطالبات خود را با برنامه ریزی و عقلانیت پیگیری کنند. حکومت های دیکتاتوری همواره از بی برنامگی و پراکنگی گروهای منتقد بهره می برند. سازماندهی ها حتما نباید در قالب گام ها و تخرکات سیاسی باشد. در بیشتر زمان ها برنامه ریزی های اجتماعی و فرهنگی با موفقیت و استقبال بیشتری از سوی فعالان و منتقدان و بسیج مردم همراه شده است.

نظم و انضباط  ازالزامات پیگیری اهداف و اصلاح کشور از طریق کنش های بی خشونت است. تمامی برنامه و استراتژی ها باید با نظم مورد بررسی، ارزیابی و زمانبندی های خاص همراه باشد.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *